Posted by doctersvanleeuwen at 4 February 2010

Category: gedicht

Tags: , ,

de opmerkingen waren niet van de lucht
maar over de stank
die niet te harden was

zo’n lucht die jarenlang in je neusgaten
blijft hangen en waarvan de herinnering alleen al
doet kokhalzen

boze tongen beweren dat politieagenten
een extra rantsoen schoensmeer krijgen
als ze met kadaverlucht te maken hebben gehad

in vroeger dagen haalde een kapitein
van een schip er z’n neus niet voor op
een oorlam uit te delen
bij het kielhalen van een dief

dus..

 
sharebookmarx de lucht van Haïti   Dick Docters van Leeuwen

Posted by doctersvanleeuwen at 29 January 2010

Category: gedicht

Tags: , , , ,

   

een snikhete zomerdag
en de vrouw die achter de dominee
naar het graf liep
bedacht zich gelukkig op tijd
toen ze de sneeuw van de jas
van de man wilde vegen

godsonmogelijk dat iemand met dit weer
sneeuw op z’n kraag zou hebben
die dominee zou dan toch een paraplu op hebben gehad?

kutpillen..

sharebookmarx sneeuwroos   Dick Docters van Leeuwen

Posted by Hanny at 28 January 2010

Category: ongespecificeerd

laat zijn tranen over Poolse akkers lopen
bijtende kou kan hij verdragen
maar nooit, slijt het snijden
van stilte
in voetstappen die vertragen

weer ziet hij de barakken
waar zijn ziel werd vermoord
en waardigheid verkracht
hij brengt zijn hand naar de borst
zijn stem stokt, ze stalen mijn naam
ik werd nummer B 0698
      

               © Hanny

sharebookmarx Nummer B 0698

Posted by Redactie at 18 January 2010

Category: Poëzie, gedicht

Tags: , , ,

Le Canard

Een oud pakhuis in de Spuistraat:
daar hing de kunst zich te vervelen.
Lang geleden. Lang geleden.
Ik heb er eens geslapen
in een blote ruimte achterin,
terwijl Constant z’n doeken
tegen oorlog toonde.
Op m’n spiraal wat kranten als matras:
de winter tochtte op  m’n heupen,
ik sliep onder m’n dichtjas
(ik bedacht warmte van woorden).
In een witte zaal vlak naast me
lag een gesneuvelde
geschilderd door Constant,
zwart van dood, rood van bloed.
Er was veel lijden.
Lang geleden. Lang geleden.
De dode was van verf.
En ik van kou.

Karel N.L. Grazell

Amsterdams stadsdichter uit Zuid

sharebookmarx Le Canard   Karel N.L. Grazell

Posted by doctersvanleeuwen at 15 January 2010

Category: gedicht

Tags: , , , , ,

.

ik denk dat ik
ook het doosje maar weggooi
waarin je gezeten hebt

tuurlijk, je was een cadeautje
alleen was de verpakking mooier
dan de inhoud

gek werd ik van je braillevingers
die alles verdraaiden
de enige die je zag was jijzelf
en ik zag niets als ik over je schouder keek
in de spiegel

ik was je rijk nu ben je kwijt

.

sharebookmarx blinde ziend   Docters van Leeuwen