Langweiligkeitsbluesfestival Den Haag, november 2009 in café Ned Kelly
Archive for November, 2009
.
jaren na datum
renden de katten nog door het huis
terwijl de bakken de deur uit waren gedaan
nu de kooi maar kort geleden
naar de kelder is verhuisd
hoor ik hem nog niet praten
.
Zus was vaak ziek
zwak of misselijk dan er iets tussenin
wij hadden niet altijd zin om te gaan kijken
naar haar huisje te gaan en vragen hoe het ging
dan worden uren dagen, dagen worden weken
dat wij Zus een beetje waren vergeten
niet naar haar om hadden gekeken
plots ging de telefoon, een buurvrouw;
“ja ik wou effe zegge dat ik vandemorge
jullie Zus heb gevonde ze is gestoreve
ik vond haar aan tafel in der stoel
ze moet zo dagenlang hebbe gezete een mooie boel!”
later staan wij rond Zus steen
wij konden elkaar niet aankijken
beschaamd vol tranen is een ieder alleen
Zus zal jij ons ooit vergeven?
terwijl je ons zo nodig had waren wij
jou vergeten ik vraag het Zus elke dag
neen ik smeek het knielend aan je graf
——————————————————————————-
onze zieke Zus
Zus was vaak zwak, ziek en misselijk
of er iets tussenin, wij hadden niet altijd zin
om te gaan kijken en vragen hoe het ging
dan worden uren dagen, dagen worden weken
dat wij Zus een beetje waren vergeten
niet naar om hadden gekeken
later staan wij rond Zus steen
kunnen wij elkaar niet aan kijken
beschaamd vol tranen is dan ieder alleen
Zus kan jij ons ooit vergeven?
hoe jij ons nodig had en wij waren
vergeten, ik vraag dit aan je graf, neen
ik smeek het elke dag
.
jij werpt de bloemen weg
met een achteloos gebaar al net zo makkelijk
verdwijnt het bloemenwater door de gootsteen
hoe anders ben ik
en kan genieten van vergankelijkheid
hoe een eens zo fiere bloem verworden
is tot iets waar niemand naar wil kijken
wij leven in een vaas
de wereld is van lucht en water
ons sterven is net zo zinloos
en onafwendbaar vroeg of later
.
.
liever had ik jou toch niet gezien
bleef ik eenzaam bovendien stond ik
liever uren op een brug dan nu
gebonden met handen op mijn rug
traag is een tak in de Maas langzaam
stroomt het naar later waar de avond
niet langer meer van jou en mij is
maar alleen nog van koud water
.
